Posted on

review Rivherside in ABS Magazine (France)

Le parcours de Renaud Villet est celui d’un véritable passionné de la note bleue, que ce soit comme guitarist chanteur band leader en duo guitare-harmonica ou, depuis 2012 en solo. Et c’est peut-être la a mon sens qu’il a réellemnet trouvé sa voie, dans un blues plus roots, tres orienté Mississippi. Son premier album en one-man-band, <Something On My Mond>, en 2013 (Keffren), avait donné le ton. En 2014, l’orientation évolue avec des sonorités clairement électro et hip-hop. traduites dans un EP autoproduit <Electraw Blues EP>, avant une collaboration en 2015 avec rapper TDB concrétisée par un nouvel EP <Inner Voices>. Mais ce qui manquait a ce musicien toujours en quete d’évolution, c’était un label reconnu et une distribution adéquate. Répons avec Black & Tan, référence pour associer blues et électro. Du coup, la voie est libre pour s’exprimer pleinement avec 12 titres originaux. Renaud assure les parties voix, guitare, basse, drums et programming et des invités l’accompagnent sur certaines faces dont Dave Crowe (du duo Heymoonshaker) a la beatbox sur un titre, LigOne, ou TDB pour ne citer qu’eux. Une version vinyle de l’album est prévue a l’automne, belle récompense pour ce musicien talentueux.

Posted on

What Kind Of Shit Is This ? (review Boo Boo Davis release)

Boo Boo Davis is een Mississippi-bluesman. Hij is de zeventig al gepasseerd, maar zijn oerblues klinkt krachtiger dan ooit, mede dank zij Blu Acid – Jan Mittendorp en Mischa den Haring. Zij deden hier eigenlijk een beetje wat Johnny Winter ooit bij Muddy Waters deed – die bezorgde Waters met Hard Again misschien wel de sterkste plaat uit zijn loopbaan, doordat hij met zijn opzwepende gitaarspel en enthousiaste ondersteuning de geniale bluesman tot grootse hoogten wist op te zwepen. Mittendorp en den Haring hebben allebei hetzelfde gevoel voor de oerblues, en hetzelfde ontembare enthousiasme, en je hoort dat het bij Boo Boo Davis oerkrachten losmaakt. Het levert een fenomenaal album op, waarbij de toevoegingen van de jongens van Blu Acid nooit storend zijn, maar juist een meerwaarde geven aan de rauwe oerblues van Davis. De teksten van Boo Boo Davis hebben niet altijd heel veel om de hakken, maar de sfeer en het doordenderen en het meeslepende gevoel van de oerblues weet hij als geen ander te pakken.

blu acid
Blu Acid
Posted on

UK review Boo Boo Davis – One Chord Blues

this review by Norman Darwen was published in BLUES IN THE SOUH / May 2016:

Long-time St. Louis resident James “Boo Boo” Davis is one of the last of the bluesmen to have emerged from the harsh life of picking cotton in Mississippi (he was born in Drew), and his style is similarly old school – or ‘Old Skool’ as the track of that name reveals – and authentic. Although Black & Tan have tried, more successfully than you might think (take a listen to the closing ‘Who Stole The Booty’), to bring him up to date with electronics and have had him singing soul music, his default position is that of the down-home blues singer. These songs, drawn from his previous releases for the Dutch label Black & Tan between 1999 and 2015, are indeed one chord numbers, with Howling Wolf’s droning style and ferocious vocal stylings an obvious influence on numbers like ‘Blues On My Mind’, ‘Hard Times’, ‘Ice Storm’, and ‘The Snake’. ‘I’m Comin’ Home’ sounds like it should have been on a 78 issued by a small label out of Jackson, Mississippi in the early 50s, and ‘Can Man’ refers to his early musical experiences before he could afford a drum-kit. ‘Keep On Lovin’ Me Baby’ has a full band accompaniment, with some fierce blues-rock guitar over a boogie backing that owes something to Slim Harpo’s well-known ‘Shake Your Hips’, and it also features Boo Boo’s harmonica playing – not heard often enough, though it does feature on several other tracks here. I guess it probably depends on how much of this material you already have, but if you like your blues down(-home) and dirty, do investigate this.

BluesInTheSouth

Posted on

review Doug MacLeod / Washington Blues Society

this review was published in the latest BluesLetter of the Washington Blues Society:

Doug MacLeod – Live in Europe

Doug MacLeod’s latest release on the Netherlands- based Black and Tan label captures the two-time Blues Music Award-winning acoustic bluesman live in 2006. While his most recent release on California-based Reference Recordings have certainly garnered “Dubb” some well-deserved recognition, Live in Europe features 11 songs from an out-of-print DVD, The Blues In Me. This is the first digital-only release I have reviewed in the Bluesletter, and while I miss holding a CD in my hands and reading the liner notes and story behind the production of this release, I think that Live in Europe represents the future. A future that distributes music on a number of digital platforms, such as Amazon Music, iTunes and Spotify. Continue reading review Doug MacLeod / Washington Blues Society

Posted on

review Doug MacLeod – Live in Europe in Rootsville (Belgium)

rootsvilleNaast de talrijke albums die deze storyteller al op zijn conto heeft staan bracht ‘Black and Tan Records’ ook nog eens in eigen beheer een serie uit van  studio albums van deze Doug MacLeod tussen 2002 en 2008. De missing link was in deze verzameling misschien wel deze ‘Live In Europe’.

Continue reading review Doug MacLeod – Live in Europe in Rootsville (Belgium)

Posted on

review Boo Boo Davis from Brazil

Escutem One Chord Blues do Boo Boo Davis

O Boo Boo Davis é um daqueles músicos de Blues que estão bem escondidos no coração do Mississippi, mais exatamente na cidade de Drew, a cidade da ativista Mae Bertha Carter e do pai dos irmãos Manning da NFL. Boo Boo tocou por décadas em St. Louis e teve a oportunidade de servir como banda de apoio a diversos músicos que por lá passaram, B.B. King antes da fama foi um deles. Ao contrário do que você pensa, esse não é um Delta Blues, o som dele é eletrificado, mas ainda é possível encontrar o Delta em suas canções.

Posted on

German review Boo Boo Davis – One Chord Blues

www.music-newsletter.de

Immer wenn ich einen alten Hounddog wie BOO BOO DAVIS höre, denke ich mir <warum ist dieser Mann nicht längst international und folgedem auch hierzulande bekannt?> Groovige “Jimi-Hendrix”-Licks, eine schnarrende an den Klang von Screaming Jay Hawkins erinnernde Stimme, verzerrte Mundharmonika-Riffs und eine dröhnende Orgel (gespielt von Roel Spanjers), die geradezu von der Bühne eines 60er Jahre “Doors”-Konzerts zu den Aufnahmen dieser Scheibe hinüber gewandert ist. “The Snake” ist der geniale Auftakt des Albums “One Chord Blues”, das die besten und interessantesten Stücke seiner bisher veröffentlichten Studio Alben zusammenfasst. Der als James Davis geborene Musiker aus dem Süden der USA ist seit den 70er Jahren unterwegs und hat sich nie viel um Mainstream oder kommerzielle Dinge geschert. Auftreten – schlafen – essen’n’trinken – die verdiente Kohle für Miete oder andere nützliche Dinge ausgeben und so wiederholt sich der Kreislauf seit Jahren.

Continue reading German review Boo Boo Davis – One Chord Blues

Posted on

review Boo Boo on RifRockerz (Spain)

Boo Boo Davis “One Chord Blues”

Imos con uns cantos álbumes recomendados antes do fin de semana. De primeiro, o novo de Boo Boo Davis. Nos últimos anos estase a converter no meu bluesman favorito, xa vos comentamos noutras ocasións pinceladas da súa vida e carreira, pero ahí segue, con 72 anos e publicando un álbum tras doutro desde o mesmo delta do Mississippi. O seu novo traballo é “One Chord Blues”, que inclúe material novo e outras pezas xa coñecidas a modo de pequena revisión de temas dos seus últimos anos, algúns deles están incluídos tal cual estaban recollidos en álbumes anteriores, outros grabados de novo, e algunha peza que non fora publicada, e todo grabado en directo de estudio para recoller toda a forza da súa harmónica e a voz rasgada, só acompañado John Gerritse na batería e Ene Mittendorp coa guitarra. Son 16 cortes, alternado temas novos e vellos, revisando pezas propias e tradicionais, todo pasado polo seu particular blues eléctrico, pero sinxelo, directo e contundente. Perfecto para quen queira comezar con Boo Boo Davis. Eu podería escoitalo hipnotizado durante horas.

Posted on

Polish review for Boo Boo Davis

Kiedy czytam życiorys Boo Boo Davisa, w głowie maluje mi się obraz bluesmana z początku XX wieku. Boo Boo urodził się w Drew w stanie Mississippi. Pracował na plantacji bawełny od wczesnych lat życia. Nie było pieniędzy, by mały Davis poszedł do szkoły, więc nie miał możliwości nauczyć się pisać i czytać. Jednak w jego domu zawsze obecny był blues, którego Davis używa po dzień dzisiejszy, jako języka komunikacji ze współczesnym światem. Nie jest to bluesman z dekady Roberta Johnsona, a muzyk żyjący w naszych czasach. Mówi się o nim, że jest to jeden z ostatnich prawdziwych bluesmanów. Continue reading Polish review for Boo Boo Davis