Posted on

review Rivherside in Causette Magazine (France)

RIVHERSIDE – BLUES IN CLERMONT

Non, le blues n’est pas mort, car il bande encore ! Qu’on pardonne cette grivoiserie qui n’a d’autre but que de traduire un enthousiasme sincère pour une musique aux pieds solidement ancrés dans le delta du Mississippi, la tête dans le Cloud. Renaud Villet est informaticien à l’Université Clermont-Auvergne, mais c’est bien le virus du blues qu’il a contracté. À l’instar d’un Muddy Waters du XXIe siècle, armé d’une guitare et du logiciel Ableton Live, il écrit en anglais, compose, interprète et produit seul des chansons d’une authenticité folle. On est frappé d’entrée par les couleurs chaudes des guitares électriques, allant du Chicago blues au rock sans qu’on n’ait jamais l’impression d’un ersatz ni d’une redite. Puis vient la voix, traitée à l’ancienne avec l’écho en slapback, qui ajoute à la pertinence du son. Enfin, la boîte à rythmes, quelques scratchs et synthés çà et là qui donnent à l’ensemble une touche hip-hop électro subtile mais efficace. En 1974, Coluche faisait rire en accolant dans une chanson «blues» et «Clermont-Ferrand», Rivherside change la donne. Du grand art.

Posted on

review new Boo Boo Davis by Barnowlblues (Holland)

Boo Boo Davis, geboren in 1943 in Drew, Mississippi, is een regelmatig bezoeker van ons land en een graag geziene gast. Dit laatste vanwege zijn connectie met Black and Tan Records en zijn Nederlandse begeleiders John Gerritse (drums) en Jan Mittendorp (gitaar), die niet geheel toevallig ook iets met genoemde platenmaatschappij van doen heeft. Davis, die zingt en gitaar, harmonica en drums speelt, heeft over de hele wereld getoerd en een behoorlijke catalogus aan cd’s uitgebracht. Op 30 oktober jl. traden David met Gerritse en Mittendorp op in het welbekende Café de Amer in het Drentse Amen. Van dit optreden zijn tien nummers uitgebracht als “Live And Almost Unplugged”. Tien nummers, zoals we ze van Boo Boo Davis kennen. Gebracht met veel plezier voor zowel de muzikanten als het publiek. Heel simpel en basic met slechts een stereomicrofoon in het midden van de ruimte. Niet gepolijst of geschaafd, gewoon muziek zoals het die avond klonk. Dit komt alleen maar de puurheid en eerlijkheid ten goede. Een mooi document van een van de weinige nog originele Mississippi bluesartiesten. Aanrader.

Posted on

new release Boo Boo Davis – Live and Almost Unplugged

B&T 959 – Boo Boo Davis – Live And Almost Unplugged

So far all of Boo Boo’s records were cut in one take live in the studio, but without an audience. This is the first time we have released a record that is recorded live WITH an audience.  Boo Boo, John and Jan are not famous for playing soft or subtle but sometimes they really take it down if the situation asks for it. Cafe de Amer is a small barn in the middle of nowhere in the north of Holland. Over the last twenty years this place has become a famous stage where musicians from all over the world come to play for music fans from all over the country. The place holds a maximum of 100 people and the distance between the musicians and the audience is less then 3 feet. Over the years Boo Boo has become a regular and this was his sixth show in De Amer. The recordings for this release are made with just one stereo microphone in the middle of a completely packed room.

This record will be released digital only and here are the links to a few popular platforms.

Posted on

review for new David Philips on DaMusic (Belgium)

Een akoestische gitaar en een stem. Meer heeft een liedjesmaker niet nodig. Veel artiesten doen, om de intimiteit aan te scherpen, vaak enkele nummertjes akoestisch tussendoor. Maar een heel album, naakt en gestript tot de essentie, blijft eerder uitzondering. En net dat is wat David Philips met dit ‘Rooftop Recordings 2’ bewerkstelligt. De in Engeland geboren en getogen Philips verhuisde al op jonge leeftijd naar Barcelona. Als (sessie)muzikant speelde hij op festivals (Montreux, Marciac, Delhi Jazz) in de wijde wereld. Bredere bekendheid krijg hij onder meer door het cigarboxgitaargedreven What Am I. Hij bracht eerder al twee soloalbums uit op het Nederlandse Black And Tan label (respectievelijk ‘Heal  Yourself Alone'(2010) en ‘The Rooftop Recordings’ (2011)). Later volgde ‘December Wine (The 4 Track Tapes)’, een reeks demo’s en schetsen, en in 2015 was er ‘If I Had Wings’, waarop hij de gitaar en stem verrijkt met elektronica, psychedelica en jazz. Muzikaal situeert Philips zich eerder in de folky gitaarblues, al loont het de moeite om ook eens naar dat recente ‘If I Had Wings’ te luisteren, gezien daarop een heel ander geluid te horen is. Het nieuwe album bevat achttien nummers (twaalf gezongen nummers en zes instrumentals), opgenomen op het dakterras van zijn appartement in Barcelona. De instrumentale songs vormen een extraatje, gezien Philips ze vooral opnam om zijn microfoons te testen en zijn vingers op te warmen. Twee microfoons, één voor gitaar en één voor stem. Heel sober en heel uitgepuurd. Het levert een erg warme en levensbevestigende rootsplaat op, die herinneringen oproept aan artiesten als Jack Johnson. Positieve, opgewekte vibes. En dat allemaal volgens de hem kenmerkende DIY-methode: hij schreef en speelde alles in en produceerde het album ook nog eens. Op zijn albums staat de gitaar centraal: zo beschikt hij over erg uiteenlopende exemplaren die hij, al naargelang de feel, gebruikt. Een gewone, zessnarige gitaar, een driesnarige cigarboxgitaar, een ukelele, een lapstyle dobro. En dan is er nog die stem, die soms wat ruw, dan weer honingzoet klinkt. Uiteraard staat de liefde centraal (Washing Over Me, My Baby Needs Love), maar evengoed zijn er songs over onmacht (Tied Up Gagged And Bound) en schuld (Guilty Sunday). Daar waar hij volledig instrumentaal gaat, komen José Gonzalez of Ben Harper in beeld, zoals te horen is aan Migration, Long Flight Home of The Acrobat. ‘The Rooftop Recordings 2’ is vooral een heel schoon album. Akoestisch, maar tezelfdertijd open voor alles wat hem kan beïnvloeden. Beeldende muziek ook, die aanzet om ook de eigen ramen open te zetten. Philips is naast singer-songwriter kunstenaar. Hij tekent al eens wat ruwe schetsen om die met waterverf bij te werken. Voor de limited cd-editie, duizend genummerde exemplaren, maakte hij een aantal schilderijen van vogels die zijn dakterras in Barcelona bezoeken. De singer-songwriter onderneemt, ter promotie van het album, een tourneetje die hem ook bij ons brengt. Zo zal hij op 2 december in Cowboy Up (Waardamme) een setje spelen en op 4 december duikt hij het Antwerpse concertleven in met een set in de Crossroads.

Posted on

SomethingElse reviews new David Philips single

David Philips, “Washes Over Me”: Something Else! sneak peek
A precursor of what’s next in store from UK-born/Spanish-residing David Phillips, “Washes Over Me” is a back-to-basics excursion from a guy who isn’t prone to stray far from the basics to start with. On this song, you might be drawn by the soul-drenched vocal or a chipper, winsome melody. Myself, I’m diggin’ the sharpened, supple fretwork he does on an acoustic six-string: percussive, tight and neatly nestling alongside his upbeat lyric lines. “Washes Over Me” is the advance single for an album Black And Tan Records is poised to cut loose in early October, 2016. A follow-up to the rustic charm of Philips’ homemade Rooftop Recordings, there’s little reason to think it’s not going to have that same, earthbound appeal. The sweet sounds from the stream above lends strong support for that vibe.

Posted on

new single David Philips

today we released a new single

B&T 958 – David Philips – Washes Over Me

David Philips returned to his Barcelona rooftop apartment to record the second Rooftop Recordings album that will be released in October 2016. “Washes Over Me” is the first single from this new album. The single will be available at all the download and streaming services. Here are the links to few of them

itunes

spotify

deezer

Posted on

review Doug MacLeod – Live in Europe on FolkForum (NL)

In 2006 werden opnamen gemaakt van een concert van Doug MacLeod. Die werden eerder gebruikt voor de inmiddels niet meer verkrijgbare dvd The Blues In Me, nu is er de cd Live in Europe. MacLeod is deze avond niet fit en heeft een nog hesere stem dan we van hem gewend zijn, maar desondanks geeft hij zijn publiek alles wat hij in zich heeft en dat klinkt goed, ook bijna tien jaar na dato, het moet een bijzonder optreden geweest zijn. Toen Jan Mittendorp van Black & Tan Records met het idee kwam om deze opnamen op audio uit te brengen zag Doug MacLeod dat niet meteen zitten en zei: “Don’t you remember I had a fever that day and maybe 50% of my voice?” Het antwoord luidde: “Yes, but you had your guitar and your feeling.” Of ie toch nog maar een keer wilde luisteren. Dat heeft ie gedaan en waar eerder dit jaar bij Black & Tan een digitale versie verscheen met de elf nummers zoals die op de dvd stonden is er nu ook een fysieke cd van Live In Europe met 9 stukken (Walking While I Bleed en Big City Woman ontbreken). Zelf vergelijkt hij zijn stem deze avond met een gitaar waarvan de onderste en de bovenste snaren nog gebruikt kunnen worden, maar de middelste twee ontbreken. Als je Doug MacLeod al kent kun je horen dat hij ziek is bij dit optreden in een plaats in Nederland waarvan hij de naam niet kan uitspreken (Oudeschans). Toch zijn zijn verhalen charmant als altijd, zijn liedjes zitten vol gevoel en waar zijn stem het hier en daar misschien dreigt te laten afweten is zijn gitaarspel zo bevlogen als het maar kan zijn. Het broeit in Bad Magic, waarin de extra heesheid de sinistere sfeer zelfs ten goede komt, en de ‘train song’ The New Panama Ltd. is een zinderend mooie parel op deze plaat. Dit is geen eigen nummer maar een stuk van Booker ‘Bukka’ White, dat hij samenvoegde met een variant van Tom Rush om er vervolgens het eigen Doug MacLeod-sausje overheen te gieten. Ruim 14 minuten lang klinkt er pure passie uit de speakers. Natuurlijk is er ook ruimte voor goed advies: “If you can’t get home cookin’ in your own home, you will go to someone else’s home to get you some. Now that doesn’t make for a good relationship, but it makes for a good blues song” (Home Cookin’), of een lied over de liefde voor de vollere vrouw waar je tenminste houvast aan hebt (Turkey Leg Woman). Inmiddels is de sympathieke bluesman 70, maar nog steeds legt hij al zijn passie in zijn altijd akoestisch gespeelde muziek. Live in Europe is een heerlijke plaat, die uitstekend weergeeft waar het (nog steeds) om draait bij een optreden van Doug MacLeod: ontspannen verhalen, indringend spel en natuurlijk humor. Ik zie nu al uit naar de volgende keer dat hij deze kant op komt. Het album is digitaal te downloaden of te streamen via de bekende kanalen zoals iTunes of Spotify

Posted on

review Rivherside – Electraw Blues Album from Belgium !

review for Rivherside on Rootsville (Belgium):

Voor deze Rivherside moeten we afzakken richting Frankrijk en meer bepaald naar Clermont-Ferrand. Het is daar dat Rivherside zijn solo carrière in 2012 leven in blies. Zijn debuutalbum ‘Something On My Mind’ leverde hem als one-man-band meer dan 80 optredens op. In 2014 wilde deze Rivherside zijn horizont verruimen en begon blues te combineren met Electro en Hip-Hop waardoor hij zijn 4-track tellende EP uitbracht met dezelfde titel als nu het full-album. Een jaartje later begon hij samen te werken met rapper TDB en samen brachten ze ook een EP op de markt. Nu in 2016 wil hij met de blues nog verder gaan en als gevolg daarvan verscheen nu dit 12 nummers tellende ‘Electraw Blues’. Voor dit album schreef hij 10 van de 12 nummers en ook rapper TDB is weerom van de partij op diens ‘Muddy Water’. ‘Skinny Woman’ is de enige cover op dit album van de hand van R.L. Burnside. High energy vanaf de eerste song met ‘Need To Speed’ en daarmee wordt de trend van dit album gezet. ‘Who You’re Talking To’ is dan een schoolvoorbeeld waar Reanaud Villet heen wil met zijn visie op de mix van blues met electro. Een nummers waar Dave Crow te horen is op de beatbox en LigOne het ‘scratching’ gedeelte voor zijn rekening neemt. Met ‘Something’ neemt hij een beetje gas terug waardoor deze electraw blues meteen wat verademing geeft. Hopelijk zijn we Renaud Villet aka Rivherside ook eens live aan het werk want ondanks alle electronische toestanden zijn sommige nummers best wel te smaken.