Posted on

new single David Philips

Today we released a new single by David Philips.

In Focus” is a modern folk ballad, written especially for the Spanish romantic comedy “Te quiero, imbécil.”

It’s a classic tale of not appreciating what you have until it is gone. David wrote this song together with two Spanish film score giants;Lucas Suarez and Javier Bayon.

This new single is released digital only and available on all the download and streaming platforms. Here are the links to a few popular ones:

Posted on

review David Philips on Indie Voice Blog

This is what INDIE VOICE BLOG wrote about 

David Philips – Acoustic Cover Versions 1 EP

David Philips is no stranger to indie music, or to this blog, as we reviewed his previous release back in May. On this brilliant EP, Philips strips down a pair of classic songs, “Dock of the Bay” and “Hit the Road Jack,” and totally re-imagines a pair of 80’s pop hits, “Freedom” and “Heart of Glass” to create a beautiful and peaceful soundtrack. This one is a treat from start to finish. We only wish there were more than four songs.

Recommendation: Definitely worth adding to your collection.

Posted on

review David Philips – Get Along by Red Rooster Radio (NL)

review of the new David Philips release by Red Rooster Radio (Holland):

Het is de tweede keer dat we dan van oorsprong Britse singer-songwriter David Philips in de recensie hebben. In 2011 bespraken we zijn album The Rooftop Recordings. Maar het is niet zo dat hij in de tussentijd heeft stilgezeten, want het album Get Along is het zesde album dat hij via het Nederlandse label Black and Tan Records uitbrengt. Philips is naast singer-songwriter ook sessie-gitarist en producer. Hij heeft zijn leven in Nottingham verruild heeft voor een verblijf in Barcelona. Verder is hij ook nog eens een verdienstelijk schilder/ tekenaar met een voorkeur voor het tekenen van vogels. Na een korte tour door Nederland en België tekende hij bij het Nederlandse label Black and Tan Records dat tot nu toe de albums voor hem uitbrengt. Inmiddels is dit dus inmiddels het zevende album van David Philips, dat al sinds mei in de rekken ligt. Ook nu is het album volkomen eigen werk. Van april 2017 tot april dit jaar heeft hij geschreven aan de teksten en de songs voor het nieuwe album en verzorgde hij zelf de opnames, de productie, mix en mastering en het art-work. Ook speelt hij alle instrumenten zelf. Werkelijk alles is van zijn hand en komt uit zijn eigen studio.Vergeleken met zijn eerdere albums is de stijl op dit album nu meer funky en jazzy, hoewel de folky songs samen met de blues ook niet ontbreken. Het album komt daardoor energieker over. Speciaal aan het album is dat er naast de 8 nummers drie demo nummers in een akoestische setting op het album voorkomen en dat er tevens een tweetal nummers zijn toegevoegd die op eerdere albums stonden, maar dan nu in een nieuw jasje zijn gestoken, te weten: Mountain To Climb 2018 en When I’m Drunk 2018. Met dit album laat David Philips nogmaals blijken een veelzijdig en talentvol muzikant te zijn. De productie, mix en mastering zijn mooi en helder, zijn teksten vol gevoel en getemperde emotie en last-but-not-least is zijn art-work ook iets om in de gaten te houden. De liefhebber zal zeker heel blij met dit album zijn.

Posted on

David Philips – Acoustic Cover Versions 1 EP

Just released on KuvVer Records:

KR 603 – David Philips – Acoustic Cover Versions 1 EP

There are a few ways to do a cover version of a well known song. David Philips really enjoys taking the song to another genre completely, changing the feel and context of the song. It’s a fun game to play and can yield some surprising results. Another way he likes is to stay a little more true to the original but strip it down to the bare bones i.e. acoustic guitar and voice. A combination of these ideas is what these recordings are about. Freedom (Wham / George Michael) and Heart Of Glass (Blondie) are upbeat 80s pop hits turned back porch, country blues style numbers. (Sittin’ On) The Dock Of The Bay and Hit The Road Jack are songs he has always enjoyed a lot and this is his attempt to strip them down and add whatever of himself he can in to the mix without ruining the original feel. It’s a fine line we walk when covering classics and some say it shouldn’t be done, but David sees it as a fun musical challenge that requires a different type of musical kung fu than when performing his own original songs.

Posted on

French review for new David Philips release

Cet artiste britannique est un véritable touche à tout de génie et c’est une fois encore en tenant l’intégralité des instruments qu’il nous propose son nouvel album, le septième en date et le sixième sur le label néerlandais Black & Tan Records. Après nous avoir séduit avec les deux volumes de ses « Rooftop Recordings », David Philips revient cette fois à l’a charge avec une musique dans laquelle on trouve autant de soul et d’Americana que de blues, une musique à géométrie variable dans laquelle la seule véritable importance et l’émotion qu’elle peut produire sur l’artiste bien entendu, mais aussi par ricochet sur un public qui a du mal à rester insensible à tant de belles choses. Le picking élégant et la voix équilibrée, David Philips va nous proposer cette fois deux de ses anciens titres revisités et quelque peu bousculés mais aussi une volée bien dense de huit nouvelles pièces et enfin trois démos acoustiques proposées en guise de bonus. Elégants et racés, des morceaux comme « My Gravity », « This Time », « As Long As We Get Along » ou « Red On Yellow » réaffirment de fort belle manières la dimension équitable que David Philips veut donner à une musique qu’il propose en circuit court à son public, quasiment en direct du producteur au consommateur pourrait-on dire, tandis que les nouvelles versions de « Mountain To Climb » et « When I’m Drunk » apporteront quelques repères supplémentaires à des fans qui seront forcément comblés par un album qui s’installe directement dans la lignée de ce que le songwriter avait pu proposer auparavant. Régulier sans jamais être linéaire, « Get Along » est un de ces albums que l’on se plaira à faire tourner en boucle dans la platine, au moins jusqu’à ce que l’on ait l’occasion d’aller le découvrir en live …

Posted on

recensie David Philips op RootsTime

David Philips is een 100% ‘Do It Your Self Artist’. Op al zijn tot nu toe uitgebrachte albums speelt hij alle instrumenten zelf, heeft hij de produktie geregeld en zelfs het artwork komt uit zijn handen want David is behalve een uitstekende muzikant ook een begenadigd tekenaar. Blues, soul, folk, americana en psychedelica worden verweven in David Philips’ muziek. Philips heeft inmiddels een aardig stapeltje platen op zijn naam staan en lijkt met iedere plaat dichter bij een doorbraak naar een groot publiek. Dat is ook met “Get Along” weer het geval, want de nieuwe plaat van deze in Barcelona wonende Engelsman, is weer net wat beter dan zijn voorgangers: “the Rooftop Recordings 2” (2016) en het meer rockende “Winter” – album  (2017) van vorig jaar, die we op deze site vergeleken met een heel contingent grote singer-songwriters.  Maar ook de andere voorgangers, zijn debuut “Heal Yourself Alone” (2010) en “The Rooftop Recordings” (2011) en “If I Had Wings” (2015) kregen louter lovende recensies. Op al deze albums speelt hij zoals steeds voornamelijk akoestische gitaar maar ook een 3-snarige cigar-box gitaar, ukelele en een lapstyle dobro.

Met zijn 7de album en zijn 6de op Black And Tan label gaat hij breder dan ooit, hij speelt nog steeds alle instrumenten zelf, maar het geluid is voller en de songs zijn rijkelijker gearrangeerd dan op de voorgangers, want ook op deze nieuwe plaat beschikt David Philips weer over het vermogen om de perfecte folk- en bluessongs op bijna achteloze wijze uit zijn mouw te schudden. Net als bijvoorbeeld Jack Johnson schrijft Philips songs die direct onweerstaanbaar zijn, maar ook wat te bieden hebben. Dat geldt ook weer voor de songs op “Get Along”, want deze 13, door hemzelf geschreven liedjes klinken dit keer aanstekelijker dan ooit tevoren. Deze 13 songs bestaan uit 8 nieuwe songs, 2 bewerkingen van oude Philips-klassiekers en 3 akoestische demo-bonusnummers.  Waar Jack Johnson meer in de richting van de populaire singer-songwriters gaat, vind ik persoonlijk dat de songs van David Philips net wat spannender en eigenzinniger zijn, songs die iets met je doen. Dit dankt Philips mede aan zijn bijzondere stem, maar het toevoegen van wat funk en jazz invloeden in zijn songs, maken deze songs alleen maar mooier. Zo zit de demoversie van “My Gravity” vol met funk, waarbij Philips zichzelf alleen met een akoestische gitaar vergezeld. Deze demo werd onmiddellijk opgenomen na de volledig originele versie waarmee Philips dit album opent  –  ook zijn eigen charmes heeft –  maar de onbewerkte versie blijft net zo bevredigend. Het bluesy “Nowhere” (zie video hieronder) is ook gekoppeld aan zijn demoversie, maar het is de uitgeklede take die energieker is en wordt gespeeld in een hogere toonsoort. Deze song is zodanig gewijzigd dat je zou kunnen denken dat het hier een totaal ander nummer is.

Philips citeert zoals gezegd uit folk en akoestische blues, maar ditmaal neemt de Brit met zijn soulvolle stem de luisteraar mee in wat hoorbaar meer volledige bandnummers zijn, zoals “Another Day”, “Trim” en de bewerkingen van twee van zijn eigen songs, “Mountain To Climb” en “When I’m Drunk”, hetgeen het allemaal zo onweerstaanbaar maakt.  Als bonus maakt de jazzachtergrond van Philips een zeldzame verschijning op het instrumentale fusion-achtige nummer “Red On Yellow”. Eén ding dat helemaal zeldzaam is bij een singer-sonwriter, Philips doet gewoon alles helemaal alleen,  van het componeren tot het spelen en zingen, tot de productie, engineering en mastering. Maar ‘doe-het-zelf’ is niet voor iedereen weggelegd, alleen voor diegenen die alles kunnen en het goed doen. Philips is duidelijk die kerel, en nu weten we dat, zelfs wanneer hij op twee verschillende manieren iets doet, beide wegen de ‘juiste’ weg zijn. David Philips heeft Europa uitgebreid getoerd over de afgelopen jaren en blijft zijn wereldklasse gitaarspel demonstreren en zorgvuldig opgebouwde liedjes en verhalen schrijven voor een groeiend publiek.  David Philips is dus zeker niet te missen met zijn nakende tour door Nederland.

Posted on

recensie David Philips op FileUnder

Soms begrijp ik het allemaal niet meer. Hoe is het toch mogelijk dat de zeer getalenteerde singer-songwriter David Philips nu al zijn zevende album uitbrengt en dat zijn naam nauwelijks een belletje bij iemand doet rinkelen? De in Barcelona wonende Engelsman is een ambachtsman op velerlei gebied. Zo bespeelt hij alle instrumenten op zijn albums die hij ook zelf produceert en voorziet van een eigen getekende albumhoes. Zo ook op album nummer zeven, Get Along. De stijl is wat meer jazz- en funk-georiënteerd dan op zijn voorgaande albums wat het een zonnig en relaxt sfeertje geeft. Het album bevat acht nieuwe nummers, twee nieuwe versies van eerder opgenomen liedjes en drie akoestische demoversies. Wat mij betreft voegen deze demoversies niet echt wat toe, al laten deze kale versies wel goed horen wat een uitmuntende gitarist Philips is. Bij deze breek ik nogmaals een lans voor David Philips. Voor de liefhebbers van Ben Howard, Nick Mulvey en Jason Mraz een welkome nieuwe aanwinst en voor iedereen die van het betere singer-songwriterwerk houdt een must.