Posted on

nice little review for new ElectroBluesSociety single

Beehive Candy on the new single from ElectroBluesSociety:

This is our third feature for ElectroBluesSociety this time the vocals are provided by Michel Peters on ‘I Got My Mojo Workin’. Once again the mixture of timeless natural blues is performed with passion and the modern electro influences add another fabulous dimension to the song.

Posted on

French review for new David Philips release

Cet artiste britannique est un véritable touche à tout de génie et c’est une fois encore en tenant l’intégralité des instruments qu’il nous propose son nouvel album, le septième en date et le sixième sur le label néerlandais Black & Tan Records. Après nous avoir séduit avec les deux volumes de ses « Rooftop Recordings », David Philips revient cette fois à l’a charge avec une musique dans laquelle on trouve autant de soul et d’Americana que de blues, une musique à géométrie variable dans laquelle la seule véritable importance et l’émotion qu’elle peut produire sur l’artiste bien entendu, mais aussi par ricochet sur un public qui a du mal à rester insensible à tant de belles choses. Le picking élégant et la voix équilibrée, David Philips va nous proposer cette fois deux de ses anciens titres revisités et quelque peu bousculés mais aussi une volée bien dense de huit nouvelles pièces et enfin trois démos acoustiques proposées en guise de bonus. Elégants et racés, des morceaux comme « My Gravity », « This Time », « As Long As We Get Along » ou « Red On Yellow » réaffirment de fort belle manières la dimension équitable que David Philips veut donner à une musique qu’il propose en circuit court à son public, quasiment en direct du producteur au consommateur pourrait-on dire, tandis que les nouvelles versions de « Mountain To Climb » et « When I’m Drunk » apporteront quelques repères supplémentaires à des fans qui seront forcément comblés par un album qui s’installe directement dans la lignée de ce que le songwriter avait pu proposer auparavant. Régulier sans jamais être linéaire, « Get Along » est un de ces albums que l’on se plaira à faire tourner en boucle dans la platine, au moins jusqu’à ce que l’on ait l’occasion d’aller le découvrir en live …

Posted on

recensie David Philips op RootsTime

David Philips is een 100% ‘Do It Your Self Artist’. Op al zijn tot nu toe uitgebrachte albums speelt hij alle instrumenten zelf, heeft hij de produktie geregeld en zelfs het artwork komt uit zijn handen want David is behalve een uitstekende muzikant ook een begenadigd tekenaar. Blues, soul, folk, americana en psychedelica worden verweven in David Philips’ muziek. Philips heeft inmiddels een aardig stapeltje platen op zijn naam staan en lijkt met iedere plaat dichter bij een doorbraak naar een groot publiek. Dat is ook met “Get Along” weer het geval, want de nieuwe plaat van deze in Barcelona wonende Engelsman, is weer net wat beter dan zijn voorgangers: “the Rooftop Recordings 2” (2016) en het meer rockende “Winter” – album  (2017) van vorig jaar, die we op deze site vergeleken met een heel contingent grote singer-songwriters.  Maar ook de andere voorgangers, zijn debuut “Heal Yourself Alone” (2010) en “The Rooftop Recordings” (2011) en “If I Had Wings” (2015) kregen louter lovende recensies. Op al deze albums speelt hij zoals steeds voornamelijk akoestische gitaar maar ook een 3-snarige cigar-box gitaar, ukelele en een lapstyle dobro.

Met zijn 7de album en zijn 6de op Black And Tan label gaat hij breder dan ooit, hij speelt nog steeds alle instrumenten zelf, maar het geluid is voller en de songs zijn rijkelijker gearrangeerd dan op de voorgangers, want ook op deze nieuwe plaat beschikt David Philips weer over het vermogen om de perfecte folk- en bluessongs op bijna achteloze wijze uit zijn mouw te schudden. Net als bijvoorbeeld Jack Johnson schrijft Philips songs die direct onweerstaanbaar zijn, maar ook wat te bieden hebben. Dat geldt ook weer voor de songs op “Get Along”, want deze 13, door hemzelf geschreven liedjes klinken dit keer aanstekelijker dan ooit tevoren. Deze 13 songs bestaan uit 8 nieuwe songs, 2 bewerkingen van oude Philips-klassiekers en 3 akoestische demo-bonusnummers.  Waar Jack Johnson meer in de richting van de populaire singer-songwriters gaat, vind ik persoonlijk dat de songs van David Philips net wat spannender en eigenzinniger zijn, songs die iets met je doen. Dit dankt Philips mede aan zijn bijzondere stem, maar het toevoegen van wat funk en jazz invloeden in zijn songs, maken deze songs alleen maar mooier. Zo zit de demoversie van “My Gravity” vol met funk, waarbij Philips zichzelf alleen met een akoestische gitaar vergezeld. Deze demo werd onmiddellijk opgenomen na de volledig originele versie waarmee Philips dit album opent  –  ook zijn eigen charmes heeft –  maar de onbewerkte versie blijft net zo bevredigend. Het bluesy “Nowhere” (zie video hieronder) is ook gekoppeld aan zijn demoversie, maar het is de uitgeklede take die energieker is en wordt gespeeld in een hogere toonsoort. Deze song is zodanig gewijzigd dat je zou kunnen denken dat het hier een totaal ander nummer is.

Philips citeert zoals gezegd uit folk en akoestische blues, maar ditmaal neemt de Brit met zijn soulvolle stem de luisteraar mee in wat hoorbaar meer volledige bandnummers zijn, zoals “Another Day”, “Trim” en de bewerkingen van twee van zijn eigen songs, “Mountain To Climb” en “When I’m Drunk”, hetgeen het allemaal zo onweerstaanbaar maakt.  Als bonus maakt de jazzachtergrond van Philips een zeldzame verschijning op het instrumentale fusion-achtige nummer “Red On Yellow”. Eén ding dat helemaal zeldzaam is bij een singer-sonwriter, Philips doet gewoon alles helemaal alleen,  van het componeren tot het spelen en zingen, tot de productie, engineering en mastering. Maar ‘doe-het-zelf’ is niet voor iedereen weggelegd, alleen voor diegenen die alles kunnen en het goed doen. Philips is duidelijk die kerel, en nu weten we dat, zelfs wanneer hij op twee verschillende manieren iets doet, beide wegen de ‘juiste’ weg zijn. David Philips heeft Europa uitgebreid getoerd over de afgelopen jaren en blijft zijn wereldklasse gitaarspel demonstreren en zorgvuldig opgebouwde liedjes en verhalen schrijven voor een groeiend publiek.  David Philips is dus zeker niet te missen met zijn nakende tour door Nederland.

Posted on

recensie David Philips op FileUnder

Soms begrijp ik het allemaal niet meer. Hoe is het toch mogelijk dat de zeer getalenteerde singer-songwriter David Philips nu al zijn zevende album uitbrengt en dat zijn naam nauwelijks een belletje bij iemand doet rinkelen? De in Barcelona wonende Engelsman is een ambachtsman op velerlei gebied. Zo bespeelt hij alle instrumenten op zijn albums die hij ook zelf produceert en voorziet van een eigen getekende albumhoes. Zo ook op album nummer zeven, Get Along. De stijl is wat meer jazz- en funk-georiënteerd dan op zijn voorgaande albums wat het een zonnig en relaxt sfeertje geeft. Het album bevat acht nieuwe nummers, twee nieuwe versies van eerder opgenomen liedjes en drie akoestische demoversies. Wat mij betreft voegen deze demoversies niet echt wat toe, al laten deze kale versies wel goed horen wat een uitmuntende gitarist Philips is. Bij deze breek ik nogmaals een lans voor David Philips. Voor de liefhebbers van Ben Howard, Nick Mulvey en Jason Mraz een welkome nieuwe aanwinst en voor iedereen die van het betere singer-songwriterwerk houdt een must.

Posted on

short review David Philips from Canada

this is what Alan Cross from A Journal Of Musical Things wrote about the new David Philips release

Funky and smooth acoustic pop with that quintessential upbeat coffeehouse vibe, “My Gravity” plays like a John Mayer/Michael Bublé mashup. David Philip’s strong baritone vocals, peppy backing band, and casually meandering guitar lend energetic passion to this ballad.

Posted on

review for ElectroBluesSociety from the UK

Here a short review by Norman Darwen that was published in BLUES IN THE SOUTH (UK):

B&T 969 – ElectroBluesSociety feat Jan Hidding – All The Way Down

Another download single from this Dutch outfit with singer Jan Hidding. ‘All The Way Down’ runs to four and a half minutes, with Jan’s big, deep voice backed by a riffing guitar, bass, drums, blues harp and occasional electronic noises. The song itself is a soulful, blues ballad, a little reminiscent of the mid-60s but certainly contemporary, though the electronics add to the track rather than detract from it. Do try to give it a listen!

 

Posted on

korte recensie David Philips in Heaven

Uit het nieuwste nummer (sept/okt 2018):

Op de dertien liedjes van GET ALONG, zijn zevende, trekt singer songwriter David Philips de iets elektrischer lijn door van voorganger WINTER. Hij speelt gitaar, bas en drums en put voor zijn mooie statige melodieën nog steeds uit folk- en bluesstijlvormen, aangelengd met jazzy gitaaraccenten en incidentele rock invloeden.

Posted on

review from Spain for new David Philips release

El cantante, compositor, multiinstrumentista y productor británico David Philips arranca mañana, martes 7 de agosto de 2018, una serie de fechas en nuestro país en las que presentará en directo los temas de “Get Along”, su séptimo disco. Todos estos conciertos tendrán lugar en elárea de Barcelona y se alargarán hasta finales del próximo mes de septiembre.

“Get Along” fue lanzado en formato digital el pasado mes de mayo y el sello Black And Tan Records lo lanzará en formato físico a comienzos del próximo mes de octubre. Con ocho nuevas canciones, dos nuevas versiones de clásicos antiguos de Philips y tres bonus tracks acústicos, “Get Along” es la culminación de toda una vida de creación de música y muestra cómo el británico sigue madurando como intérprete, compositor y productor. Philips es también es un talentoso ilustrador y sus dibujos y pinturas de aves son los que ilustran sus últimos lanzamientos.

 

Posted on

review KuvVer Records on SoulAndJazzAndFunk.com

KUVVER RECORDS is a brand new label – a subsidiary of blues specialists Black and Tan Records. The aim of the new imprint is to release new, refreshing cover versions of well-known blues classics… and the tune they’ve chosen for the first release is certainly that – ‘St James Infirmary’.

The artist chosen to present this new take is veteran blues guitarist JAN MITTENDORP and he gives the familiar a fresh, electro instrumental treatment that complements the sadness and despair inherent in the tune and its message.

Posted on

nice little review for new single ElectroBluesSociety

Here are some nice words from BEEHIVE CANDY on the new single from ElectroBluesSociety:

We have featured ElectroBluesSociety just once before back in December 2016. I think it fair to say that the second feature has been worth the wait. ‘All The Way Down’ has the deep rich vocals of Jan Hidding where his natural blues singing is fabulous, the backing music is stripped back with a potent blues guitar and drums and just a small glimpse of electro sounds.