David Philips is een 100% ‘Do It Your Self Artist’. Op al zijn tot nu toe uitgebrachte albums speelt hij alle instrumenten zelf, heeft hij de produktie geregeld en zelfs het artwork komt uit zijn handen want David is behalve een uitstekende muzikant ook een begenadigd tekenaar. Blues, soul, folk, americana en psychedelica worden verweven in David Philips’ muziek. Philips heeft inmiddels een aardig stapeltje platen op zijn naam staan en lijkt met iedere plaat dichter bij een doorbraak naar een groot publiek. Dat is ook met “Get Along” weer het geval, want de nieuwe plaat van deze in Barcelona wonende Engelsman, is weer net wat beter dan zijn voorgangers: “the Rooftop Recordings 2” (2016) en het meer rockende “Winter” – album  (2017) van vorig jaar, die we op deze site vergeleken met een heel contingent grote singer-songwriters.  Maar ook de andere voorgangers, zijn debuut “Heal Yourself Alone” (2010) en “The Rooftop Recordings” (2011) en “If I Had Wings” (2015) kregen louter lovende recensies. Op al deze albums speelt hij zoals steeds voornamelijk akoestische gitaar maar ook een 3-snarige cigar-box gitaar, ukelele en een lapstyle dobro.

Met zijn 7de album en zijn 6de op Black And Tan label gaat hij breder dan ooit, hij speelt nog steeds alle instrumenten zelf, maar het geluid is voller en de songs zijn rijkelijker gearrangeerd dan op de voorgangers, want ook op deze nieuwe plaat beschikt David Philips weer over het vermogen om de perfecte folk- en bluessongs op bijna achteloze wijze uit zijn mouw te schudden. Net als bijvoorbeeld Jack Johnson schrijft Philips songs die direct onweerstaanbaar zijn, maar ook wat te bieden hebben. Dat geldt ook weer voor de songs op “Get Along”, want deze 13, door hemzelf geschreven liedjes klinken dit keer aanstekelijker dan ooit tevoren. Deze 13 songs bestaan uit 8 nieuwe songs, 2 bewerkingen van oude Philips-klassiekers en 3 akoestische demo-bonusnummers.  Waar Jack Johnson meer in de richting van de populaire singer-songwriters gaat, vind ik persoonlijk dat de songs van David Philips net wat spannender en eigenzinniger zijn, songs die iets met je doen. Dit dankt Philips mede aan zijn bijzondere stem, maar het toevoegen van wat funk en jazz invloeden in zijn songs, maken deze songs alleen maar mooier. Zo zit de demoversie van “My Gravity” vol met funk, waarbij Philips zichzelf alleen met een akoestische gitaar vergezeld. Deze demo werd onmiddellijk opgenomen na de volledig originele versie waarmee Philips dit album opent  –  ook zijn eigen charmes heeft –  maar de onbewerkte versie blijft net zo bevredigend. Het bluesy “Nowhere” (zie video hieronder) is ook gekoppeld aan zijn demoversie, maar het is de uitgeklede take die energieker is en wordt gespeeld in een hogere toonsoort. Deze song is zodanig gewijzigd dat je zou kunnen denken dat het hier een totaal ander nummer is.

Philips citeert zoals gezegd uit folk en akoestische blues, maar ditmaal neemt de Brit met zijn soulvolle stem de luisteraar mee in wat hoorbaar meer volledige bandnummers zijn, zoals “Another Day”, “Trim” en de bewerkingen van twee van zijn eigen songs, “Mountain To Climb” en “When I’m Drunk”, hetgeen het allemaal zo onweerstaanbaar maakt.  Als bonus maakt de jazzachtergrond van Philips een zeldzame verschijning op het instrumentale fusion-achtige nummer “Red On Yellow”. Eén ding dat helemaal zeldzaam is bij een singer-sonwriter, Philips doet gewoon alles helemaal alleen,  van het componeren tot het spelen en zingen, tot de productie, engineering en mastering. Maar ‘doe-het-zelf’ is niet voor iedereen weggelegd, alleen voor diegenen die alles kunnen en het goed doen. Philips is duidelijk die kerel, en nu weten we dat, zelfs wanneer hij op twee verschillende manieren iets doet, beide wegen de ‘juiste’ weg zijn. David Philips heeft Europa uitgebreid getoerd over de afgelopen jaren en blijft zijn wereldklasse gitaarspel demonstreren en zorgvuldig opgebouwde liedjes en verhalen schrijven voor een groeiend publiek.  David Philips is dus zeker niet te missen met zijn nakende tour door Nederland.